poniedziałek, 21 listopada 2011

7 Wskazówek do budowania zainteresowania Twoim blogiem.

7 Wskazówek do budowania zainteresowania Twoim blogiem.

Autorem artykułu jest Mirek Wierzba



Przyciąganie ruchu do bloga lub strony internetowej jest dość trudne. Więc od samego początku, kiedy zaczniesz widzieć gości przybywających na Twój blog, upewnij się, że mogą czuć się komfortowo. Istnieje wiele sposobów i może pomóc im nie tylko to.

Oto siedem niezbędnych składników do budowania udanego bloga i lojalności Twoich czytelników.

1. Publikuj regularnie.

Musisz wyrobić u swojego czytelnika odruch odwiedzania Twojego bloga z pewną regularnością.

Twoje wpisy z określoną częstotliwością spowoduję, że Twój czytelnik regularnie będzie go odwiedzał.

Jeżeli czytelnik będzie wiedział, że piszesz codziennie, to codziennie będzie zaglądał na Twój blog.

Jeżeli piszesz w poniedziałki, środy i piątki to Twój czytelnik również w te dni odwiedzi Twojego bloga.

2. Pisz na temat.

Trzymaj się swojej niszy. Jeśli Twój blog nie jest niszowy wybierz jedną główną. Czytelnicy bloga są zainteresowani konkretnym tematem i jeśli nie masz tematu i piszesz posty o niczym, to czytelnicy najprawdopodobniej przeniosą się do innego bloga.

3. Używaj zachęcających tytułów do przeczytania treści  wiadomości.

Tytuł nie tylko informuje wyraźnie co jest w poście, ale także wpływa na ranking bloga w wyszukiwarkach.

Tytuł musi również wzbudzić zainteresowanie do zobaczenia co jest dalej.

4. Interakcja z czytelnikami.

Pomyśl o blogu jak o rozmowie z czytelnikiem. Jest post,. jest komentarz czytelnika.

Posty piszesz przecież po to, aby inni je czytali i komentowali Twoje wypowiedzi.

Bądź aktywny i pozytywny.

5. Zaznacz Twoje najlepsze posty.

Nie pozwól, aby Twoje najlepsze posty „zgubiły” się gdzieś w archiwum.

To zawsze dobry pomysł, aby linki do Twoich najlepszych postów pojawiły się na stronie głównej (np. w sidebarze).

6. Zapewnij dobrą nawigację na Twoim blogu.

Musisz pomóc czytelnikowi łatwo znaleźć potrzebną informację. Jeżeli czytelnik szybko znajdzie to co chce, to możesz być pewien, że swoją wizytę na Twoim blogu uzna za udaną.

Niech to będzie łatwe do znalezienia np. Menu, Spis kategorii, Najlepsze wpisy czy okienko „Szukaj”.

7. Unikaj nie postowania przez dłuższy czas.

Jeśli ktoś odwiedzi Twój blog i odkrywa, że ​​ostatni post był trzy tygodnie temu, prawdopodobnie będzie rozczarowany.

Jeśli nie piszesz, ludzie będą mieć wątpliwości i wrócą za kilka dni, by sprawdzić czy jest coś nowego. Jeżeli nie będzie, szybko stracą zainteresowanie Twoim blogiem.

 

Siedem, to niewiele porad.

To nie rakiety, które wywindują Twój blog na szczyty wyszukiwarek.

To po prostu kilka porad zdrowego rozsądku dla lepszej interakcji z czytelnikami.

---

mirek314

http://www.mirekwierzba.pl


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Brak dźwięku w komputerze

Brak dźwięku w komputerze

Autorem artykułu jest pim gim



Co się mogło stać gdy nagle podczas włączania systemu nie usłyszysz charakterystycznego dźwięku powitalnego. Czy zawsze problem tego typu musi kończyć się interwencją informatyka ?

Problem ten może spowodować wiele czynników takich jak wadliwe działanie sprzętu, zainstalowana aktualizacja, błędy sterownika lub błąd w konfiguracji systemu. Diagnozę możesz wykonać samodzielnie stosując narzędzie do rozwiązywania problemów systemu Windows. 

Możesz zacząć od najprostszych rzeczy takich jak sprawdzenie kabli, metody połączeń czy poziomy głośności w sprzęcie audio. Banalne ale niekiedy skuteczne może okazać się sprawdzenie przełącznika ON/OFF na głośnikach lub przycisku wbudowanego w przewód zasilania. Gdy upewnisz się że fizycznie wszystkie połączenia są prawidłowe a problem nie leży po stronie sprzętu przejdź do konfiguracji systemu.

Upewnij się że karta dźwiękowa jest rozpoznana przez system i jest poprawnie zainstalowana - nie zgłasza błędów konfiguracji.Przejdź kolejno START -> Panel sterowania -> System i zabezpieczenia -> Menadżer urządzeńWyszukaj na spisie sprzętu pozycję "Kontrolery dźwięku, wideo i gier".

Powinna być tam wymieniona karta dźwiękowa zgodnie z sprzętem jaki posiadasz. Co więcej nie powinna ona zgłaszać błędu lub być wyłączona. Jeżeli karta zgłasza problem należy wybrać Właściwości urządzenia klikając prawym przyciskiem myszy i zapoznać się z informacją na karcie sprzętu jak należy problem rozwiązać.

Gdy przy pozycji karty dźwiękowej pojawi się czerwony znak "X" jest to informacja dla użytkownika że urządzenie zostało wyłączone. Należy w takim przypadku zaznaczyć sprzęt klikając prawym przyciskiem myszy i wyprać z meny pozycję Włącz.
Jeżeli powyższe metody nie pomogły lub nie występują w Twoim komputerze kolejnym krokiem jaki możesz zrobić jest przywrócenie poprzednio zainstalowanego sterownika. W tym celu należy uruchomić ponownie kartę Właściwości danego sprzętu i przejść do zakładki Sterownik. Po wybraniu odpowiedniej karty zobaczycie Państwo przycisk Przywróć Sterownik. System zakomunikuje że zostanie zmieniony sterownik do poprzedniej wersji co należy potwierdzić przyciskiem TAK.

Jeżeli po wykonaniu powyższych czynności nadal będzie występował problem braku dźwięku w systemie należy zgłosić problem do firmy świadczącej usługi informatyczne. Błąd może okazać się bardziej skomplikowany i należy wówczas podjąć bardziej zaawansowane techniki usunięcia tego problemu.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak działają karty graficzne?

Jak działają karty graficzne?

Autorem artykułu jest Roman Michalski



Wraz z wynalezieniem komputerów nieodłącznym elementem były towarzyszące temu gry komputerowe. Już na pierwszych komputerach można było zagrać w karty, zaopiekować się własną farmą albo postrzelać do obcych. Wraz z rozwojem komputerów...

Wraz z wynalezieniem komputerów nieodłącznym elementem były towarzyszące temu gry komputerowe. Już na pierwszych komputerach można było zagrać w karty, zaopiekować się własną farmą albo postrzelać do obcych. Wraz z rozwojem komputerów, szybkości ich pracy i wydajności ulepszały się także gry dostępne na rynku. Obecnie komputery są już tak zaawansowane, że gry wyświetlane na monitorze są tak idealne, że mogą wręcz zlewać się z rzeczywistością. Zasługa w tym znakomitych grafików komputerowych i rysowników, ale także sprzętu, jaki mamy w domu, a dokładniej pod puszką naszego PC czy klapą laptopa. Aby udoskonalić grafikę nie wystarczy mieć dobrej jakości monitora, ale także zainstalowaną porządną kartę graficzną.

Kartą graficzną nazywamy kartę rozszerzeń naszego komputera, która odpowiedzialna jest za renderowanie grafiki komputerowej, a także tłumaczenie jej na sygnał, jaki zrozumie nasz monitor czy też telewizor. Standardowo jest ona nazywana VGA. Początkowo karty te były w stanie przetłumaczyć na język wyświetlacza jedynie litery alfabetu łacińskiego! Tryb ten nazwany został trybem tekstowym. W następnej generacji karty zdolne były do przedstawiania kolorowych punkcików na ekranie monitora, czyli tak zwanych pikseli (później, w wyższej rozdzielczości, to z nich zostanie stworzony obraz), tryb ten nosi nazwę trybu graficznego. Nowocześniejsze procesory graficzne umożliwiały rysowanie linii, prostych figur geometrycznych, wyświetlanych w trybie 2D, czyli tak zwana akceleracja 2D. Obecnie większość nowoczesnych kart jest wyposażona w funkcje rysunku 3D, czyli tworzenia przestrzeni trójwymiarowej, czyli tak zwana akceleracja 3D. Bardziej zaawansowany technicznie sprzęt jest wyposażony w odpowiednie algorytmy, które umożliwiają wybranie jedynie widocznych elementów przestrzeni trójwymiarowej na ekranie monitora.


Głównym podziałem kart graficznych jest ich podział na te działające jako oddzielne podjednostki komputera oraz te współdziałające i zintegrowane płytą główną. Najważniejszymi funkcjami, jakich dostarcza nam nowoczesny sprzęt graficzny, z którymi warto się zapoznać przed jego zakupem, to między innymi: filtrowanie anizotropowe (w skrócie poprawia jakość przestrzeni trójwymiarowej, zwłaszcza tej obserwowanej pod dużym kątem nachylenia), efekty cząsteczkowe (odpowiedzialne za symulację złożonych zjawisk, jak na przykład: opady śniegu), mapowanie wypukłości (teksturowanie przedmiotów w 3D), Full Scene Anti-Aliasing (poprawa jakości obrazu w dużej rozdzielczości), HDR rendering (dopasowywanie oświetlenia scenerii grafiki 3D do rzeczywistego), Vertex Shader (wspomaga teksturowanie oraz oświetlenia grafiki 3D), PhysX (przyspiesza sprzętowe obliczenia używane w grafice komputerowej dla gier o wysokich wymaganiach technicznych). Na rynku sprzedaży hurtowej kart graficznych znajdziemy bardzo dużo różnych modeli, pochodzących od różnych producentów. Przy kupnie pamiętajmy, że sprzęt którego używamy w jednym PC musi współgrać ze sobą czyli być kompatybilny, dlatego udając się do sklepu warto zabrać ze sobą dane innych podjednostek naszego komputera.

---

Karty graficzne - sprzedaż hurtowa online


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Wirtualizacja i jej znaczenie

Wirtualizacja i jej znaczenie

Autorem artykułu jest Tomasz Galicki



Wirtualizacja jest pojęciem odnoszącym się do zasobów rożnego rodzaju komputeryzacji. Dzięki niej, efektywniejsze jest wykorzystanie istniejących już zasobów sprzętowych w informatyce, dzięki dowolnym modyfikacjom cech tych zasobów. Można je dowolnie dostosować do użytkownika.

Jeśli mowa o środowisku IT, to wirtualizacja polega w tym przypadku na izolowaniu jednego zasobu od pozostałych. Dzięki temu zwiększona jest elastyczność oraz łatwiejsze jest zarządzanie modyfikacjami. Nie trzeba wtedy konfigurować każdego elementu oddzielnie, aby mogły ze sobą współpracować.

Dla przykładu, weźmy pod uwagę komputer. Z wirtualizacją mamy do czynienia wtedy, gdy system operacyjny i aplikacja są ze sobą połączone po to, aby utworzyła się właśnie owa maszyna wirtualna. Umieszcza się ją na fizycznym serwerze, który jest obsługiwany przez ten system operacyjny. Wtedy utworzona wirtualna maszyna, będzie działać niezależnie od systemu operacyjnego, który jest zastosowany na tym serwerze. I właśnie z tego powodu, wiele maszyn może działać niezależnie na serwerach fizycznych, dzięki czemu zwiększa się bezpieczeństwo dla poszczególnych maszyn wirtualnych. Jest to bardzo przydatne we wszelkiego rodzaju firmach, dla których przechowywanie danych jest kluczowe.

Należy zdać sobie sprawę z tego, że obciążenie pracą wykorzystuje tylko małą część możliwości sprzętowych maszyny, w tym przypadku komputera. Dzięki łączeniu, uzupełniają się obciążeniem w zakresie przetwarzania danych, dzięki czemu można redukować ilość fizycznych serwerów, które są niezbędne do obsługi wszelkich operacji biznesowych. Najczęściej wykorzystanie zasobów serwera to 15 procent, czyli, jak łatwo policzyć, 85 procent nie jest wykorzystana. Jeśli zwiększy się owo wykorzystanie do 60 procent, zmniejszy się czterokrotnie zapotrzebowanie na przestrzeń, a także na prąd wykorzystywany do zasilania i chłodzenia serwerów. Nazywa się to konsolidacją serwerów.

Wirtualizacja ma również swoje zastosowanie w przypadku pamięci, sieci, aplikacji, a także typowych komputerów biurowych. Dzięki jej wdrożeniu, widoczne są korzyści w zakresie całej organizacji IT. Wirtualizacja jest więc pełnym zestawem narzędzi, a nie tylko sposobem na redukcję liczby fizycznych serwerów. Dzięki temu maksymalizują się zalety płynące właśnie z wirtualizacji.

---

T.G.


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Czyszczenie komputera

Czyszczenie komputera

Autorem artykułu jest Robert Czapliński



Gdy kupujemy nowy sprzęt komputerowy często nie zastanawiamy się nad tym, jak go poprawnie eksploatować.Instalujemy program antywirusowy, aktualizujemy system, dbamy oto, aby komputer działał szybko i sprawnie. Zapominamy jednak o bardzo ważnej kwestii, a mianowicie fizycznym czyszczeniu.

Czyszczenie komputera

"A to się czyści? Przecież jest czysty. Zupełnie nie rozumiem jak to możliwe? Okres gwarancji upłynął w zeszłym miesiącu i laptop się zepsuł?" - mówi klient.

radiator

Tak wyglądał radiator laptopa po wyjęciu.

Efekt był następujący: przegrzanie i uszkodzenie układu graficznego, procesora i kilku innych elementów z powodu kompletnie zapchanego kurzem radiatora.

Pierwsze objawy. 

Zanim doszło do awarii komputer samoistnie się wyłączał (zadziałały czujniki, które zabezpieczają go przed przegrzaniem). Niestety klient dalej usilnie korzystał z komputera.

Po takiej awarii często koszt naprawy przewyższa wartość sprzętu.

Producenci sprzętu komputerowego zwłaszcza laptopów i komputerów stacjonarnych dbają oto, aby ich sprzęt działał co najmniej w okresie gwarancji. Można wręcz stwierdzić dziwne zjawisko "psucia" się sprzętu zaraz po upływie okresu gwarancyjnego.

Komputer sam się wyłączył? Czas go wyczyścić!

Co zrobić, aby cieszyć się sprawnym komputerem na dłużej?

Zwracajmy uwagę na ilość kurzu we wnętrzu naszego komputera oraz elementy chłodzenia.

Najlepszym sposobem na wyczyszczenie jest zakup sprężonego powietrza (koszt ok. 15zł) i "przedmuchanie" z kurzu odpowiednich elementów. Ważne jest, aby robić to ostrożnie i uważać, żeby nie stracić gwarancji. Jeśli nie mamy pewności, czy będziemy w stanie zrobić to sami, po prostu zlećmy to serwisowi za "parę złotych" - zawsze to taniej niż koszt ewentualnej naprawy, której unikniemy.

Działając od kilku lat jako serwis komputerowy stwierdzamy, iż większość awarii sprzętu IT wynika z braku czyszczenia oraz okresowego przeglądu, a koszt naprawy często przewyższa samą wartość sprzętu.

Warto więc poświęcić raz na jakiś czas kilka chwil "czyszczeniu komputera", do czego serdecznie państwa zachęcam.

 

---

Robert

INTELIT.pl


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Czym się różnią dyski SSD od tradycyjnych dysków twardych i co z tego wynika

Czym się różnią dyski SSD od tradycyjnych dysków twardych i co z tego wynika

Autorem artykułu jest Krzysztof Kurilec



Być może słyszałeś już o dyskach SSD.
Być może intryguje Cię o co tyle szumu.
Być może chciałbyś się dowiedzieć więcej - czym się różnią dyski SSD od zwykłych i dlaczego warto rozważyć zakup dysku SSD.

Aby wyjaśnić na czym polega różnica, muszę opisać jak zbudowany jest tradycyjny dysk twardy.

Być może zastanawiałeś się skąd w ogóle wzięła się nazwa „dysk twardy”.

W czasach, gdy dyski twarde powstawały, alternatywnym nośnikiem magnetycznym, na którym można było zapisywać dane, były dyskietki. Pierwsze dyskietki nie miały twardych plastikowych obudów, jak dyskietki 3.5”, które może jeszcze pamiętasz. Dawna dyskietka to był krążek folii magnetycznej opakowany w grubszą plastikową okładkę. Okładka była tak zrobiona, że krążek w środku mógł się swobodnie obracać. Głowica, która zapisywała i czytała informacje miała dostęp do krążka przez okienko w okładce. Całość była miękka i elastyczna – stąd angielska nazwa „floppy disk”.

Dyski twarde (ang. Hard disks) były z zewnątrz metalowym „klockiem”. W środku były również krążki magnetyczne – tu nazywane talerzami, które nie były z miękkiej folii, ale z twardego materiału. Dyski miały zwykle kilka talerzy, osadzonych na jednej osi, po obydwu stronach których poruszały się głowice odczytująco-zapisujące.

Informacje na talerzach były zapisywane na koncentrycznie ułożonych ścieżkach, które były podzielone na sektory (typowa wielkość to 512 bajtów). Tak więc, aby odczytać jakąkolwiek informację trzeba  wiedzieć na którym talerzu, na której ścieżce oraz w którym sektorze ona się znajduje.  

Na każdym dysku, zarówno twardym jak i na dyskietkach, jest obszar zwany katalogiem – to miejsce, gdzie zapisane jest, jakie pliki znajdują się na dysku oraz gdzie dokładnie (talerz, ścieżka, sektor) są one leżą.

Tak więc, aby odczytać plik z dysku, głowice najpierw muszą przesunąć się do obszaru katalogu, żeby dowiedzieć się gdzie fizycznie na dysku leży plik – często jest pofragmentowany i poszczególne jego części są porozrzucane po całej powierzchni dysku - by dopiero potem po kolei odnaleźć te miejsca i odczytać potrzebne informacje. Wszystko to trwa a procesor czeka…

Dyski twarde są o wiele szybsze od dyskietek, bo obracają się z dużo większą prędkością, głowice również przesuwają się dużo szybciej niż w przypadku napędów dyskietek.

Ciekawe jest to, że zasada działania dysków nie zmieniała się od kilkudziesięciu lat – zmieniały się ich wymiary (nie wiem, czy ktoś pamięta jeszcze dyski 5.25” o pojemności 20MB a pierwsze dyski miały wielkość pralek i pojemność też 20MB), rosły pojemności, zwiększano szybkości obrotowe.

W tym czasie procesory przechodziły istną rewolucję – ich prędkość na przestrzeni kilkudziesięciu lat wzrosła kilkaset a może kilka tysięcy razy. Szybkości dysków też rosły, ale w o wiele wolniejszym tempie.

Tak więc doszliśmy to sytuacji, gdy to dysk twardy jest wąskim gardłem we współczesnym komputerze. Mamy super szybkie komputery z ogromnymi, ale super wolnymi dyskami.
Gdy super szybki procesor potrzebuje danych z dysku musi czekać, czekać, czekać, bo zasada działania dysku jest wciąż ta sama. Głowica musi najpierw „zajrzeć” do katalogu a potem odszukać i odczytać wszystkie fragmenty pliku.

Trudno mieć pretensje do firm produkujących procesory, że produkują coraz szybsze procesory – technologia pozwalała im na tak szybki rozwój. Firmy produkujące dyski mają o wiele większe ograniczenia – fizyki oszukać się nie da.

Ale właśnie ten sam rozwój technologii spowodował, że pojawiły się na rynku dyski SSD (Solid State Drive) czyli dyski półprzewodnikowe - dyski pozbawione zupełnie elementów mechanicznych. Jedyna mechanika to złącza.

W dysku SSD nie ma talerzy, nie ma głowic - nic się nie kręci, nic się nie rusza. Dysk SSD to pamięć Flash, którą znamy już z pen-drive’ów czy kart pamięci do aparatów fotograficznych, która ma tę kapitalną cechę, że zachowuje zawartość również po odłączeniu zasilania.

Szybkość dysków SSD jest nawet kilkadziesiąt razy większa od dysków tradycyjnych.

Co to oznacza w praktyce ?

System Windows zamiast kilka minut – startuje w kilkanaście sekund. Hibernacja trwa wielokrotnie szybciej. Komputer nie ma już „zadyszek” gdy przez chwilę na nic nie reaguje a lampka dysku pali się non-stop. Programy ładują się w oka mgnieniu. Otwarcie czy zapisanie dokumentu trwa sekundę. Mając w komputerze dysk SSD w praktyce nigdy nie czekasz aż coś się uruchomi, wczyta czy zapisze.

Dysk SSD nie hałasuje i jest odporny na wstrząsy. Możesz przenosić włączony komputer nie martwiąc się, że wstrząsy mogą zaszkodzić dyskowi.

Dla wygody nas-użytkowników dyski SSD mają postać tradycyjnych dysków - montuje się je jak standardowy dysk twardy, podłącza do tych samych kabelków, przykręca w tym samym miejscu tymi samymi śrubkami.

Czy dyski SSD nie mają wad ?

Oczywiście mają. Pierwsza zasadnicza to cena – pomimo, że systematycznie spada, dysk SSD nadal jest kilka razy droższy od tradycyjnego. Ciekawe, że wszyscy, których znam, którzy zainwestowali w dyski SSD twierdzą, że to była najlepsza inwestycja w ich komputer, który zmienił się nie do poznania.

Druga wada wynika stąd, że jak wiadomo pamięć flash „zużywa się” przy każdym zapisie – fizyki się nie oszuka. Im więcej zapisów na dysk SSD tym krócej będzie służyć. Producenci dysków SSD stale doskonalą swoje konstrukcje i dają coraz dłuższe gwarancje (nawet 5 lat). Wada ta w praktyce traci więc na znaczeniu.

Należy pamiętać, że dyski tradycyjne też są zawodne – z czasem pojawiają się tzw bad sektory, psuje się mechanika albo elektronika. Dysk twardy bardzo łatwo jest uszkodzić przenosząc włączony komputer.

Warto dodać przy tej okazji, że niezależnie od tego, jakiego typu dysk masz w komputerze, dbanie o to, by mieć zawsze kopię danych to podstawowy obowiązek każdego odpowiedzialnego użytkownika komputera.

Zachęcam Cię do wymiany dysku w swoim komputerze na dysk SSD a jeżeli zamierzasz zakupić nowy komputer, wybierz komputer z dyskiem SSD i słabszym procesorem niż z tradycyjnym dyskiem i super szybkim procesorem. Warto!

---

Krzysztof Kurilec
www.lsb.pl

 


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Komputer nie włącza się, piszczy? Sprawdź sygnały POST

Komputer nie włącza się, piszczy? Sprawdź sygnały POST

Autorem artykułu jest Michał Kaszta



Komputery nie zawsze zechcą z nami współpracować. Zdarza się, że wyczerpani po pracy lub po szkole włączamy komputer aby chwilę odpocząć, jednak jedno co otrzymujemy w zamian to seria dziwnych dźwięków z głośnika systemowego.

Kiedy komputer piszczy i nie uruchamia się poprawnie, to chce przekazać nam wtedy, że dzieje się z nim coś niedobrego i nie jest w stanie wykonać prawidłowego rozruchu.

Owe sygnały dźwiękowe to tzw. Sygnały POST (Power On Self Test), czyli nic innego jak rezultat wewnętrznej samokontroli komputera, wykonywanej przy każdym uruchomieniu. Chwilę po rozpoczęciu uruchamiania system BIOS zaczyna procedurę, mającą na celu sprawdzenie poprawności działania wszystkich podzespołów. Kiedy natyka się na błędnie funkcjonujący podzespół – informuje użytkownika poprawnym sygnałem POST.

Warto wspominać o tym, że sygnalizacja błędu nie zawsze oznacza, że któryś z podzespołów jest wadliwy – niekiedy zdarza się, że sygnalizacja jest spowodowana niedokładnie wpiętą taśmą lub niewłaściwie zamontowanym module pamięci RAM. Jedno czego możemy być pewni to poprawność wskazania pochodzenia problemu – dalsze czynności zależą już od nas.

Przyjrzyjmy się zatem samym sygnałom dźwiękowym, które komputer może wyemitować w razie problemów. Istnieje pewna lista domyślnych sygnałów, aczkolwiek różnią się one ze względu na producenta BIOSu. Dokładny opis kodów powinien znaleźć się w dokumentacji płyty głównej, jeśli takiej nie posiadamy musimy opierać się na standardowych listach sygnałów POST i liczyć na to, że będą one kompatybilne z naszą płytą główną. Listy kodów możemy także znaleźć na stronach internetowych producenta płyty głównej lub samego BIOSu – logo producenta powinniśmy zauważyć przy każdym uruchomieniu kompa, gorzej jeżeli do uruchomienia nie dochodzi.

Załóżmy, że jesteśmy zaopatrzeni w właściwą listę sygnałów alarmowych – poniżej zamieszczam typową listę. W tym wypadku namierzenie usterki jest banalnie proste – wystarczy porównać sygnały podawane przez komputer z posiadaną listą. Po zlokalizowaniu usterki możemy przystąpić do samodzielnej reperacji – np. korzystając z pomocnych artykułów, ułatwiających lokalizację awarii i opisujących przykładowe naprawy. W ostateczności, możemy komputer zawieźć do najbliższego serwisu komputerowego – znając wstępnie powody wadliwego funkcjonowania kompa, mamy pewność, że serwis komputerowy nie oszuka nas na naprawie.

Kody dźwiękowe BIOS-u

BIOS Award i Phoenix Award
•    1 krótki - wszystko w porządku.
•    1 długi - błąd pamięci
•    1 długi|2 krótkie - błąd parzystości RAM
•    1 długi 2 krótkie - błąd karty graficznej
•    1 długi 3 krótkie – błąd pamięci karty graficznej lub jej brak
•    Powtarzający - błąd pamięci RAM
•    Zmienny niski i wysoki - błąd procesora
•    Podczas pracy komputera – przegrzanie procesora

BIOS AMI
•    1 krótki - błąd odświeżania pamięci RAM
•    2 krótkie - błąd parzystości pamięci RAM
•    3 krótkie - błąd w pierwszych 64KB pamięci RAM
•    4 krótkie - błąd zegara systemowego lub pierwszego wtyku pamięci
•    5 krótkich - błąd procesora
•    6 krótkich - błąd kontrolera klawiatury
•    7 krótkich - błąd trybu wirtualnego procesora
•    8 krótkich - błąd I/O pamięci karty graficznej
•    9 krótkich - błąd sumy kontrolnej BIOS-u
•    10 krótkich - błąd rejestru I/O pamięci CMOS
•    11 krótkich - błąd pamięci cache L2 procesora
•    1 długi|2 krótkie – błąd karty graficznej
•    1 długi 3 krótkie – błąd pamięci RAM
•    1 długi 8 krótkie – problemy związane z wyświetlaniem obrazu przez kartę graficzną
•    Ciągły dźwięk – brak pamięci RAM lub karty graficznej

BIOS PHOENIX
(słowo wytłumaczenia np.: 1-2-1 oznacza że wystąpił jeden sygnał później była pauza kolejno dwa sygnały|znowu pauza i jeden dźwięk)
•    1-1-2 – błąd procesora lub gdy niski ton błąd płyty głównej
•    1-1-3/4-2-2 – błąd pamięci CMOS
•    1-1-4 - błąd parzystości pamięci RAM
•    1-2-1 - błąd zegara systemowego
•    1-2-2 - błąd kontrolera DMA
•    1-2-3 - błąd kontrolera DMA
•    1-3-1 - błąd dotyczący odświeżania pamięci RAM
•    1-3-2 – błąd testu pamięci RA
•    1-3-3 - błąd pierwszego wtyku pamięci RAM
•    1-3-4 - błąd parzystości pamięci RAM w pierwszych 64 KB
•    1-4-1 - błąd lini adresowej pamięci
•    1-4-2 - błąd parzystości pamięci RAM
•    1-4-3/1-4-4 – błąd magistrali EISA
•    2-x-x - błąd pamięci RAM
•    3-1-1 - błąd kontrolera DMA (Slave)
•    3-1-2 - błąd kontrolera DMA (Master)
•    3-1-3 – błąd kontrolera przerwań (Master)
•    3-1-4 – błąd kontrolera przerwań (Slave)
•    3-2-4 - błąd kontrolera klawiatury
•    3-3-1 – wyczerpała się bateria CMOS
•    3-3-2 – błąd pamięci CMOS
•    3-3-4 - błąd karty graficznej
•    3-4-1 - błąd karty graficznej
•    4-2-1 - błąd zegara systemowego
•    4-2-3 - brak połączenia z klawiaturą
•    4-2-4 - przerwany test procesora
•    4-3-1 - błąd podczas testu pamięci RAM
•    4-3-3- błąd zegara systemowego
•    4-3-4 – błąd zegara czasu rzeczywistego
•    4-4-1 - błąd portu szeregowego
•    4-4-2 - błąd portu równoległego
•    4-4-3 – błąd procesora

Nie wszystkie kłopoty z komputerem niosą za sobą brak możliwości jego uruchomienia, a jedyne wiadomości, które dostajemy to opis problemu w języku angielskim. Dla ułatwienia załączam także listę typowych informacji tekstowych BIOSu.

Komunikaty tekstowe błędów w BIOS-ie
•    A20 Error/Primary Input Device Not Found/Keyboard Error/Keyboard error or no keyboard present - błąd sterownika klawiatury (bramka A20). Należy wymienić układ 8042 |lub poprawnie podłączyć klawiaturę.
•    Address Line Short! - błędnie zdekodowany adres
•    Cache Memory Bad|Do Not Enable Cache! - pamięć podręczna cache procesora jest uszkodzona
•    CH-2 Time Error - błąd zegara numer 2
•    CMOS Battery State Low - bateria podtrzymująca pamięć CMOS wyczerpuje się
•    CMOS battery failed – zużyła się bateria na płycie głównej
•    CMOS Checksum Failure/BIOS ROM checksum error - błąd sumy kontrolnej BIOS-u
•    CMOS System Options Not Set - brak ustawień konfiguracyjnych pamięci CMOS
Diskette Boot Failure – Dyskietka w napędzie A: jest uszkodzona bądź system z innego powodu nie może być poprawnie uruchomiony
•    DMA Error - błąd sterownika DMA
•    DMA #X Error - błąd w kanale DMA nr X.
•    FDD Controller Failure - błąd sterownika napędyu FDD
•    Fixed Disk 0/Disk 1 Failure – błąd nadrzędnego dysku twardego
•    Fixed Disk 0/Disk 1 Failure – błąd nadrzędnego dysku twardego
•    Fixed Disk Controller Failure – BIOS nie może znależc dysku twardego
•    Floopy disk fail – błąd stacji dyskietek
•    FDD Controller Failure – błąd dotyczący kontrolera stacji dyskietek
•    HDD Controller Failure - błąd sterownika dysku twardego
•    Hard disk install failure – BIOS nie może zainicjować dysku twardego
•    HDD Controller Failure – BIOS nie może znaleźć dysku twardego
•    Invalid Boot Diskette - dyskietka znajdująca się w napędzie A: nie pozwala na uruchomienie z niej systemu operacyjnego
•    I/O Card Parity Error at X - błąd parzystości karty I/O umiejscowiony w X
•    Memory test fail – błąd podczas testu pamięci RAM
•    Primary Boot Device Not Found – brak dysku twardego|przez co nie może być uruchomiony system.
•    PCI IRQ Conflict/Bad PnP Serial ID Checksum – błąd kart rozszerzeń
•    System Cache error – wyłączona pamięć podręczna procesora
•    System battery is dead – wyczerpała się bateria|która podtrzymuje pamięć CMOS

---

Zapraszam:

Serwis komputerowy Rybnik
Serwis laptopów Rybnik


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl